Yükle, oyna, gülümsə
Düz üç həftə idi ki, evdə idiydim. Ayağımı burmuşdum, həkim dedi ki, heç yerə çıxmayasan, istirahət et. Əvvəlcə yaxşı idi — yatırdım, televizora baxırdım, kitab oxuyurdum. Amma üçüncü həftənin sonunda artıq divarlar məni boğmağa başlamışdı. Hər gün eyni — səhər oyan, çay iç, televizora bax, yat. Dostlar işdəydi, ailə qayğıları ilə məşğul idi. Mən isə bu dörd divarın arasında tək qalmışdım. Hətta internetdə də maraqlı heç nə yox idi — eyni xəbərlər, eyni sosial şəbəkələr, eyni şəkillər. Darıxırdım. O xüsusi darıxma ki, nə etmək istəmirsən, amma heç nə etməmək də səni dəli edir.
Bir gün, həmin həftənin çərşənbə axşamı, telefonumun mesaj bölməsinə baxırdım. Uzun müddət danışmadığım dostum Səbuhi yazmışdı: "Nə var, ayağın necədir?". Mən cavab yazdım: "Canım çıxdı evdə oturmaqdan". O güldü, "Səndə noutbuk var, internet var, niyə darıxırsan?". Mən dedim, "Nə edim internetdə?". O yazdı: "Bir az oyun oyna. Mən bu günlərdə bir platforma tapmışam, çox maraqlıdır. Sına, bəlkə xoşuna gələr". Sonra link göndərdi. Mən açdım, baxdım — rəngli, maraqlı görünürdü. Amma telefonun ekranı kiçik idi, dedim öz-özümə, yox, noutbukda baxım.
Noutbuku açdım, Səbuhinin göndərdiyi linki yazdım. Səhifə açıldı. Hər şey çox peşəkar idi — oyunlar, canlı dilerlər, turnirlər. Amma bir problem var idi — brauzerdə yavaş işləyirdi. Sonra səhifədə bir düymə gördüm: "Tətbiqi yüklə". Düşündüm — niyə olmasın? Yükləsəm, daha rahat olar. Düyməni basdım, mostbet yükle prosesi başladı. Bir neçə saniyə, fayl endi, quraşdırdım. Tətbiqi açdım. Rənglər daha parlaq, interfeys daha sürətli idi. Qeydiyyatdan keçdim — bir neçə dəqiqə, və daxil oldum. Qarşımda oyun dünyası açıldı.
Səbuhi yazdı: "Yaxşı, indi slot oyna, çox asandır. Amma diqqət et, çox da mərc qoyma, əyləncə üçün". Mən gülümsədim, həmişəki kimi qayğıkeş dostum. Mən slot oyunlarına baxmağa başladım. İçərilərində ən çox marağımı "Sweet Bonanza" çəkdi — rəngli konfetlər, meyvələr, parlaq animasiyalar. Şirin görünürdü, deyə düşündüm. Balansıma kiçik bir məbləğ əlavə etdim. Özümə dedim: "Bu, bu axşamın əyləncəsi üçündür. Nə qazanarsam, qazandım, itirsəm də qoy". Fırlanma, fırlanma, fırlanma. Konfetlər düşür, yoxa çıxır, yenə düşür. İlk bir neçə fırlanmada heç nə çıxmadı. Amma sonra, qəfildən, ekran titrədi, musiqi ucaldı, və birdən çoxlu konfetlər eyni anda yıxıldı. Mən heç nə anlamadım, amma qazancım sürətlə artmağa başladı. Bu, bonus dövrü idi! Mən ekrana baxıb donub qalmışdım. Barmaqlarım klaviaturada idi, amma heç nə etmirdim, sadəcə seyr edirdim.
Bonus dövrü bitəndə, balansımdakı məbləğə baxdım. Başlanğıcdakı məbləğimin beş qatı. Mən qışqırmadım, amma içimdən güldüm. Bu o qədər gözlənilməz idi ki, bir anlıq ayağımın ağrısını unutdum. Səbuhi yazdı: "Nə var, qazandın?". Mən cavab yazdım: "Hə, amma dayanıram". O güldü, "Ağıllı adamsan". Mən qazancımı çıxartdım, tətbiqi bağladım, noutbuku masanın üstünə qoydum. Ayağa qalxmaq istədim, ayağım ağrıdı, amma gülümsədim. Çünki bu axşam darıxmamışdım.
Həmin həftə ərzində hər gün bir az oynadım. Bəzən qazanırdım, bəzən uduzurdum. Amma mənə elə gəlirdi ki, bu, mənim gündəlik kiçik macəramdır. Hər dəfə mostbet yükle düyməsini basıb tətbiqi açanda, otağımda yeni bir dünyaya qapı açırdım. Bu, mənə yalnız əyləncə deyil, həm də bir növ terapiya idi. Çünki xəstəlik və yorğunluq insanı ruhən sıxır. Amma bu oyunlar, bu rənglər, bu həyəcan — məni bir az da olsa canlandırırdı.
Ayağım yaxşılaşmağa başlayanda, həkim dedi ki, yavaş-yavaş gəzə bilərsən. Çölə çıxanda havannın necə gözəl olduğunu gördüm — yaz idi, hər yer yaşıllıq. Amma mən içimdə o oyun həyəcanını da aparırdım. Evə qayıdanda Səbuhi zəng etdi: "Hə, darıxmırsan?". Mən dedim: "Yox, sənin sayəndə". O güldü, "Mostbet səni xilas etdi, hə?". Mən də güldüm, "Hə, belə də demək olar".
İndi, ayağım tam sağalıb, işə qayıtmışam. Amma hərdən, boş axşamlarda, noutbuku açıb mostbet yükle etdiyim tətbiqi işə salıram. Bir-iki oyun oynayıb bağlayıram. Bu, mənə həmin xəstəlik dövrünü, amma pis tərəfini deyil, yaxşı tərəfini xatırladır — o qazanclar, o gülüşlər, o həyəcan. Və Səbuhiyə hələ də minnətəm — o olmasaydı, mən bu təcrübəni yaşamazdım. Və bilirəm ki, həyatda hər şey bir səbəbdən olur — mən ayağımı burdum, evdə qaldım, bu platformanı kəşf etdim, qazandım, və ən əsası, özümü tanımağa bir addım daha yaxınlaşdım. Mən nə vaxt dayanacağımı bilirəm. Və bu, mənim ən böyük qələbəmdir. Çünki pul gələr-gedər, amma ağıllı qərar vermək bacarığı — əbədidir. Və mən bu bacarığı qazandım. Təşəkkür edirəm, Səbuhi. Təşəkkür edirəm, Mostbet. Və təşəkkür edirəm, o yağışlı, darıxıcı, amma gözəl günə.
Bir gün, həmin həftənin çərşənbə axşamı, telefonumun mesaj bölməsinə baxırdım. Uzun müddət danışmadığım dostum Səbuhi yazmışdı: "Nə var, ayağın necədir?". Mən cavab yazdım: "Canım çıxdı evdə oturmaqdan". O güldü, "Səndə noutbuk var, internet var, niyə darıxırsan?". Mən dedim, "Nə edim internetdə?". O yazdı: "Bir az oyun oyna. Mən bu günlərdə bir platforma tapmışam, çox maraqlıdır. Sına, bəlkə xoşuna gələr". Sonra link göndərdi. Mən açdım, baxdım — rəngli, maraqlı görünürdü. Amma telefonun ekranı kiçik idi, dedim öz-özümə, yox, noutbukda baxım.
Noutbuku açdım, Səbuhinin göndərdiyi linki yazdım. Səhifə açıldı. Hər şey çox peşəkar idi — oyunlar, canlı dilerlər, turnirlər. Amma bir problem var idi — brauzerdə yavaş işləyirdi. Sonra səhifədə bir düymə gördüm: "Tətbiqi yüklə". Düşündüm — niyə olmasın? Yükləsəm, daha rahat olar. Düyməni basdım, mostbet yükle prosesi başladı. Bir neçə saniyə, fayl endi, quraşdırdım. Tətbiqi açdım. Rənglər daha parlaq, interfeys daha sürətli idi. Qeydiyyatdan keçdim — bir neçə dəqiqə, və daxil oldum. Qarşımda oyun dünyası açıldı.
Səbuhi yazdı: "Yaxşı, indi slot oyna, çox asandır. Amma diqqət et, çox da mərc qoyma, əyləncə üçün". Mən gülümsədim, həmişəki kimi qayğıkeş dostum. Mən slot oyunlarına baxmağa başladım. İçərilərində ən çox marağımı "Sweet Bonanza" çəkdi — rəngli konfetlər, meyvələr, parlaq animasiyalar. Şirin görünürdü, deyə düşündüm. Balansıma kiçik bir məbləğ əlavə etdim. Özümə dedim: "Bu, bu axşamın əyləncəsi üçündür. Nə qazanarsam, qazandım, itirsəm də qoy". Fırlanma, fırlanma, fırlanma. Konfetlər düşür, yoxa çıxır, yenə düşür. İlk bir neçə fırlanmada heç nə çıxmadı. Amma sonra, qəfildən, ekran titrədi, musiqi ucaldı, və birdən çoxlu konfetlər eyni anda yıxıldı. Mən heç nə anlamadım, amma qazancım sürətlə artmağa başladı. Bu, bonus dövrü idi! Mən ekrana baxıb donub qalmışdım. Barmaqlarım klaviaturada idi, amma heç nə etmirdim, sadəcə seyr edirdim.
Bonus dövrü bitəndə, balansımdakı məbləğə baxdım. Başlanğıcdakı məbləğimin beş qatı. Mən qışqırmadım, amma içimdən güldüm. Bu o qədər gözlənilməz idi ki, bir anlıq ayağımın ağrısını unutdum. Səbuhi yazdı: "Nə var, qazandın?". Mən cavab yazdım: "Hə, amma dayanıram". O güldü, "Ağıllı adamsan". Mən qazancımı çıxartdım, tətbiqi bağladım, noutbuku masanın üstünə qoydum. Ayağa qalxmaq istədim, ayağım ağrıdı, amma gülümsədim. Çünki bu axşam darıxmamışdım.
Həmin həftə ərzində hər gün bir az oynadım. Bəzən qazanırdım, bəzən uduzurdum. Amma mənə elə gəlirdi ki, bu, mənim gündəlik kiçik macəramdır. Hər dəfə mostbet yükle düyməsini basıb tətbiqi açanda, otağımda yeni bir dünyaya qapı açırdım. Bu, mənə yalnız əyləncə deyil, həm də bir növ terapiya idi. Çünki xəstəlik və yorğunluq insanı ruhən sıxır. Amma bu oyunlar, bu rənglər, bu həyəcan — məni bir az da olsa canlandırırdı.
Ayağım yaxşılaşmağa başlayanda, həkim dedi ki, yavaş-yavaş gəzə bilərsən. Çölə çıxanda havannın necə gözəl olduğunu gördüm — yaz idi, hər yer yaşıllıq. Amma mən içimdə o oyun həyəcanını da aparırdım. Evə qayıdanda Səbuhi zəng etdi: "Hə, darıxmırsan?". Mən dedim: "Yox, sənin sayəndə". O güldü, "Mostbet səni xilas etdi, hə?". Mən də güldüm, "Hə, belə də demək olar".
İndi, ayağım tam sağalıb, işə qayıtmışam. Amma hərdən, boş axşamlarda, noutbuku açıb mostbet yükle etdiyim tətbiqi işə salıram. Bir-iki oyun oynayıb bağlayıram. Bu, mənə həmin xəstəlik dövrünü, amma pis tərəfini deyil, yaxşı tərəfini xatırladır — o qazanclar, o gülüşlər, o həyəcan. Və Səbuhiyə hələ də minnətəm — o olmasaydı, mən bu təcrübəni yaşamazdım. Və bilirəm ki, həyatda hər şey bir səbəbdən olur — mən ayağımı burdum, evdə qaldım, bu platformanı kəşf etdim, qazandım, və ən əsası, özümü tanımağa bir addım daha yaxınlaşdım. Mən nə vaxt dayanacağımı bilirəm. Və bu, mənim ən böyük qələbəmdir. Çünki pul gələr-gedər, amma ağıllı qərar vermək bacarığı — əbədidir. Və mən bu bacarığı qazandım. Təşəkkür edirəm, Səbuhi. Təşəkkür edirəm, Mostbet. Və təşəkkür edirəm, o yağışlı, darıxıcı, amma gözəl günə.